شمیم زلف عـــــــنبر بو ی د لبر           گلستان میکند عا لم سراسر

     چنین غا رت گــــــــر تا راج د لها       زچشما نت ندا شـــتم هـیچ با ور

     چینا ن حسن خــــدا دادی که داری     بود آرا ســــــــته با زرو زیـــور

     به این حلقه عمو مٌا ســــر نها ده     درین زولا نه شد زنجــیر یکسر

     به رخـــــسا رت نما ند ماه تا با ن     جبینت بهتر از خــــورشید انو ر

     به یک دیدن چینان آتش گــــر فتم     ندارت حا جت پطـــــر ول وسلفر

     مسلما نی چو تو بی رحم هـــــرگز     ند  ید م مشر یک و ملحد کا فــر

     به یک عمر آرزو ی وصل دا شتم     مگر فضل خــــــــدا سا زد مـیسر

     مد ید ی احمد ی بیما رعـــشــقــت     بیا تا جان دهــــــــــــم الله  اکـبر 

     دوا د رد درما نــــــــــم زیا ر است           وفا وعــــهد پیما نم به یا ر است

     گذ رد ر کو چه ما کـــــــــم نما ئید       که راه بندان هــــــجوم انتظار است

     کسی احوال حا لم رانــــــــــپر سـد       بیهو ده دور دورم بــیر و با ر است

     برو قا صید اگر پــر ســـــــید یا رم      بگویش نا توان جــــورو تیا ر است

     ولـــی از جـــــــــــور دونان زما نه      بچشمم هر طر ف گرد و غبا ر است

     به هر ســــو میروم حا ل پر یشا ن      یکی از پوز بلندان ســر دچا ر است

     زمحنت روز شب غــــم شد قر ینـم      از آن رو چـهره من زرد و زار است

     بجای آب حـــــسرت دیده گا نـــــــم      ز سوز سینه ام آتــــش شـرا ر است

     وضیعت با وخا مت مــــــیگــــر اید      به راه دین نه کا راسـت نه با راست

     ولیکـــــــین احمدی بــــــــــــینوا را      تو کل با کــر یم کــــــــر دگا ر  است

     بجان کس نه د رد ی نه یـــــــقینی       نخورده می سرا ن پر از خـماراست